กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 18 วงการสื่อของโลกบำเพ็ญเซียนพัฒนาไม่น้อยเลย
หลังจากคนจากสำนักไป่เลี่ยนและสำนักติ้งคุนจากไปไกลแล้ว ซือชิงอวี่กับพวกจึงเดินออกมาจากค่ายกลพรางกาย
ซือชิงอวี่ปัดเปลือกเมล็ดแตงโมบนตัว แล้วเก็บซากอสรพิษหางมังกรสองตัวที่ศิษย์ทั้งสองสำนักทิ้งไว้ลงในถุงเก็บของ
ห้ามให้เสียเปล่าแม้แต่นิดเดียว ทรัพย์สินล้วนสะสมทีละเล็กละน้อยทั้งนั้น!
ซือชิงอวี่บอกศิษย์พี่หลายคนว่า “พวกเราก็ถอนตัวกันเถอะ ที่นี่ถูกกวาดไปหมดแล้ว อยู่ต่อก็มีแต่จะเข้าไปพัวพันเรื่องยุ่งยาก”
หนานกงชื่อหยางพยักหน้า สิ่งที่มีค่าที่สุดในดินแดนลับแห่งนี้ก็คืออสรพิษหางมังกร พวกเขาบรรลุเป้าหมายแล้ว ไม่มีเหตุให้ต้องรั้งอยู่อีก”
ดังนั้น กลุ่มสี่คนจากขุนเขาชิงจิ้งจึงลอบออกจากดินแดนลับไป