กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 8 ได้เวลากินข้าวแล้ว
พอซือชิงอวี่ออกจากประตู ก็เห็นฉือเป่าเป่านั่งยอง ๆ รอนางอยู่หน้าห้อง แววตาที่เขามองนางราวกับกำลังมองจานอาหาร
ซือชิงอวี่เข้าใจทันที นางยิ้มแล้วเดินเข้าไปหา “ศิษย์พี่สาม สำนักของเรามีห้องครัวหรือไม่? ข้าจะไปทำอาหารให้เจ้ากินเดี๋ยวนี้”
“มีห้องครัว ทำอาหารกิน”
ฉือเป่าเป่าพาซือชิงอวี่ไปยังห้องครัวบนยอดเขาชิงจิ้งอย่างเบิกบาน