กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 7 ศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเราถึกทน
หนานกงชื่อหยางเป็นเช่นทุกครั้ง หลังจากทะเลาะวิวาทจนบาดเจ็บไปทั่วร่าง ก็ลากสังขารที่เหลือลมหายใจเฮือกสุดท้ายกลับสำนักไปรักษาตัว อีกไม่กี่วันค่อยสู้กันใหม่
ตอนเดินเข้าไปในถ้ำสระวิญญาณ เขาเห็นอิ้งเทียนซิงกับซือชิงอวี่ แต่ไม่ได้ใส่ใจ
ถึงอย่างไรปกติเขาก็แทบไม่พูดคุยกับศิษย์ร่วมสำนัก
จนกระทั่งเขาพุ่งตัวลงไปในสระวิญญาณทองคำ แล้วถูกไฟฟ้าช็อตจนกลายเป็นคนโง่ทึ่ม ลิ้นชาทั้งลิ้นจนพูดไม่ออก เขาถึงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ยังดีที่กระแสไฟฟ้าไม่แรงนัก ไม่เช่นนั้นเขาคงตายไปแล้ว
พอเริ่มฟื้นตัว สิ่งแรกที่หนานกงชื่อหยางนึกถึงก็คือ มีคนวางกับดัก คิดจะทำร้ายเขา