กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 234 กลับสู่โรงเรียน
ท่าทีของ "ยมทูต" หยุดชะงักกะทันหัน ราวกับถูกเสกให้อยู่กับที่จนไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย
ผมใช้มือคว้าด้ามเคียวของ "ยมทูต" ค่อย ๆ ปัดใบมีดที่ชี้มาทางผมไปไว้ข้าง ๆ จากนั้นก็ก้าวเดินไปข้าง ๆ ยมทูต แล้วหัวเราะใส่ มัน
"เพล้ง!"
พร้อมกับเสียงกระทบจากการที่กระดูกตกลงพื้น ผ้าคลุมสีดำของ "ยมทูต" ก็ค่อย ๆ ร่วงลงมาจากอากาศ ปกคลุมกองกระดูกขาวนั้นจนนูนขึ้นมาเป็นก้อนเล็ก ๆ
"โครม!"
เคียวที่ "ยมทูต" ภาคภูมิใจนักหนา ใช้สำหรับเก็บเกี่ยวชีวิต ก็เพราะสูญเสียที่พึ่งอันเป็นนายท่านไป จึงร่วงลงสู่พื้นตรง ๆ เกิดเสียงดังสนั่น