กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 233 ความตาย
"ยมทูต" เดินสวนฉันไป พร้อมพาความตายนั้นไปด้วย ในอากาศหลงเหลือเพียงเสียงหัวเราะ "คิกคิกคิก" ของมัน
ฉันไม่ใส่ใจเจ้า "ยมทูต" ที่ชวนขนหัวลุกตัวนั้น ค่อย ๆ ย่องไปข้างเตียง กลัวจะปลุกพี่สาวเหอที่กำลัง "หลับฝัน" ให้ตื่น
"พะ... พี่สาวเหอ?"
ฉันยื่นนิ้วออกไปแตะแขนพี่สาวเหอเบา ๆ แต่สิ่งที่ส่งมาจากปลายนิ้วกลับเป็นความเย็นยะเยือก...
ใจฉันสะท้านวูบ ราวกับถูกค้อนหนักทุบ ฉันเตรียมใจรับสิ่งที่เลวร้ายที่สุดไว้แล้ว เสียงสั่นเครือกระซิบเรียกเบา ๆ "พี่สาวเหอ?" ตอนนี้ ในใจฉันยังคงมีความหวังเลือนรางดวงหนึ่ง ราวกับเทียนน้อยกลางสายลม รอคอยคำตอบจากเธอ