ตอนที่ 382 บทสรุปบริบูรณ์

เซี่ยหล่างมีท่าทีครุ่นคิด จ้องมองขึ้นไปด้านบนอยู่นาน จึงแย้มยิ้มออกมาอย่างโล่งอก

ในคราแรกท่ามกลางคำยุยงของอวิ๋นซง เขาก็เคยบังเกิดความคิดที่จะแย่งชิงใต้หล้าขึ้นมาเช่นกัน

การก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดมีผู้ใดบ้างไม่ปรารถนา เขาก็เป็นเพียงคนธรรมดาทั่วไปที่มีปราณโลหิตและความทะเยอทะยานผู้หนึ่งเท่านั้น

ทว่าคำล่อลวงเหล่านั้นทำให้ใจคนพลุ่งพล่านเกินไป จนทำให้เขารู้สึกอยู่เสมอว่ามันไม่เป็นความจริงเอาเสียเลย

ดังนั้นความเยือกเย็นจึงเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา เมื่อสติกลับคืนมาก็ทำให้จิตสำนึกของเขาตระหนักได้ทันทีว่าความคิดในชั่วขณะนั้นน่าขันเพียงใด

ไม่ว่าผู้ที่ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดในท้ายที่สุดจะเป็นใคร ก็ย่อมมิใช่เขาที่ไม่ค่อยประสีประสาเรื่องเมืองหลวงผู้นี้อย่างแน่นอน

ขอเพียงเขาคอยเกื้อหนุนพวกเขาราวกับผู้สงบเสงี่ยม ไม่ว่าสุดท้ายผู้ใดจะได้ขึ้นครองตำแหน่ง เขาก็ย่อมมีส่วนในคุณความชอบช่วยผู้ขึ้นครองราชย์

ลู่ซินหลานยืนฟังการสนทนาระหว่างพวกเขาอยู่ไม่ไกล และมองตามสายตาของเซี่ยหล่างไปยังสองร่างที่ยืนอยู่บนตำแหน่งสูงส่ง

การที่เซี่ยหล่างเลือกเอ่ยเรื่องนี้กับฮองเฮาในยามนี้ ก็เพียงแค่อยากยืมปากนางช่วยพูดจาดี ๆ ให้ตระกูลจางสักสองสามประโยค เพื่อมิให้ซ่งจวินเยี่ยนบังเกิดความหวาดระแวงมากเกินไป