กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ถังฉวี่เหยียนมองลู่ซินหรานด้วยสายตาอ้อนวอนขอความเมตตา หวังให้นางเห็นแก่หน้าลู่ซินหลานแล้วละเว้นเขาและตระกูลถังไว้สักครา
ทว่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในจวนตระกูลลู่วันนี้เห็นได้ชัดว่าเขายังไม่รู้เรื่อง จึงทำได้เพียงฟังเสียงในใจแต่ละประโยคที่ราวกับกำลังโบยตีลงบนร่างกายด้วยความสิ้นหวัง
[นางหลิ่วช่างกล้าเอ่ยถึงเรื่องตระกูลถังมีผู้สืบทอดบางตา ตอนนั้นฮูหยินผู้เฒ่าถังคิดจะยัดเยียดอนุภรรยาให้สองคนในเรือนของถังฉวี่เหยียน นางกลับปิดประตูห้องร้องห่มร้องไห้ โวยวายอาละวาดจะแขวนคอตาย บีบคั้นให้ถังฉวี่เหยียนส่งตัวคนทั้งสองกลับไป]
[ร่างกายของนางเองไม่ดีให้กำเนิดบุตรยาก แต่งงานสองปีให้หลังถึงตั้งครรภ์ได้อย่างยากลำบาก แม้เป็นเช่นนี้นางก็ไม่ยอมให้ถังฉวี่เหยียนรับนางสนม]