ตอนที่ 347 เขาเจ็บหน้า

ภายในตำหนักฉางชุน ฮองเฮาทรงสดับฟังรายงานจากข้ารับใช้ในวัง หลุบสายตาลงซ่อนเร้นประกายเย้ยหยันที่พาดผ่านก้นบึ้งดวงตา

ดูท่าแล้ว คนที่ชื่ออวิ๋นซงผู้นั้นคงทนรอไม่ไหวเสียแล้ว

เพียงแต่ไม่รู้ว่าหากไทเฮาทรงทราบว่าโอรสที่นางฟูมฟักเลี้ยงดูมาด้วยความทะนุถนอม มิใช่สายเลือดร่วมอุทรของตนเองแล้ว จะทรงมีปฏิกิริยาอย่างไร

จะแสร้งทำเป็นไม่รู้ ปล่อยให้ผิดเลยตามเลยเช่นนี้ หรือจะยอมเดิมพันสักคราเพื่อโอรสแท้ ๆ ของนางกันแน่

ในใจนางนึกอยากรู้ ทว่าเรื่องราวเกิดขึ้นกะทันหัน นางจึงยังไม่ทราบว่าซ่งจวินเยี่ยนเจรจากับท่านพ่อของนางเป็นเช่นไรบ้าง มีแผนการขั้นต่อไปหรือไม่

นางอยู่ลึกในวังหลวงข่าวสารไม่คล่องตัว ทำได้เพียงรอดูความเปลี่ยนแปลงอย่างสงบ

“เหนียงเหนียง ไทแม่เลี้ยงเชิญท่านไปที่ตำหนักยงโซ่วสักครู่เจ้าค่ะ”

“อืม”