ตอนที่ 317 สืบสกุลมีทายาท

ลู่ซินหรานยังคงรู้ว่าควรมีขอบเขต รู้ว่าไม่อาจหยอกเย้าเกินควร จึงเอ่ยกระเซ้าเย้าแหย่อีกสองประโยคอย่างบางเบาแล้วปล่อยผ่านนางหลิ่วไป

อย่างไรนี่ก็เป็นแม่สามีของลู่ซินหลาน หากเล่นใหญ่เกินไปย่อมกลายเป็นการหาเรื่องเดือดร้อนให้นาง

เดิมทีผู้คนยังคงจดจ้องรอคอยให้นางขุดคุ้ยรายละเอียดอันชวนวาบหวาม ทว่านางกลับเปลี่ยนหัวข้อสนทนาฉับพลัน เป้าหมายจึงเบนไปตกที่ผู้อื่นแทน

นางหลิ่วทรุดตัวลงบนเก้าอี้คล้ายหมดเรี่ยวแรง ภายในใจทั้งโกรธทั้งเคืองและอัดอั้นตันใจอย่างแสนสาหัส

เจตนาของลู่ซินหรานนางย่อมดูออก นี่คิดจะอาศัยโอกาสที่ทุกคนอยู่กันพร้อมหน้ามาเตือนสตินาง