กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จนกระทั่งออกจากจวนตระกูลลู่ ลู่ซินหลานก็ยังไม่รอลู่ซินหรานเอ่ยถึงความลับอันใดกับนาง
นางกดความกังวลไว้ในก้นบึ้งหัวใจ แย้มยิ้มพลางสายตามองส่งรถม้าของพวกเขาแล่นจากไปก่อนก้าวหนึ่ง
ถังฉงหลี่มองตามสายตาของนางไปยังรถม้าของจวนอ๋องเว่ยเช่นกัน เมื่อนึกถึงว่าลู่ซินหรานยิ่งใหญ่แต่เพียงผู้เดียวในจวนอ๋อง ในจวนไม่มีผู้อาวุโสคอยกำราบเหนี่ยวรั้งนางอีก ทว่าลู่ซินหลานกลับถูกท่านแม่หาเรื่องรังแกทั้งต่อหน้าและลับหลังอยู่ตลอดเพราะเรื่องมีทายาท เขาก็อดที่จะปวดใจขึ้นมามิได้
“หากเจ้าอาลัยอาวรณ์น้องสาว ก็จงไปมาหาสู่ที่จวนอ๋องให้บ่อยขึ้นเถิด เจ้าไปเยือนถึงประตูจวนเชื่อว่าน้องสาวจะต้องยินดียิ่งเป็นแน่”
ลู่ซินหลานรั้งสายตากลับมา แย้มยิ้มอย่างอ่อนโยนพลางพยักหน้า