เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ซินหรานฟังนางเล่าถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในจวนตระกูลถังช่วงนี้ เล่าถึงการที่ถังฉงหลี่มีจิตสำนึกรับผิดชอบยืนกางกั้นอยู่เบื้องหน้านาง จึงอดที่จะยกนิ้วโป้งให้มิได้
“รู้แต่แรกแล้วว่าพี่สาวมีวาสนา พี่เขยปฏิบัติต่อท่านดียิ่งนัก”
ครานี้พึงพอใจต่อการกระทำของถังฉงหลี่เป็นอย่างยิ่ง อีกฝ่ายในวาจาของนางจึงกลายเป็นพี่เขย มิได้เรียกขานชื่อตรง ๆ อีกต่อไป
ลู่ซินหลานยกริมฝีปากแย้มยิ้มด้วยความพึงพอใจอยู่บ้าง ชีวิตในยามนี้นับว่าล้วนอยู่ในการคาดการณ์ของนาง
เพียงรอให้ถังฉงหลี่สอบติดอันดับหลวงในการสอบรอบหน้า รอจนเขาได้เข้าสู่ศาลต้าหลี่ นางก็สามารถรื้อฟื้น ‘กิจการเดิม’ ในชาติที่แล้วขึ้นมาได้
วันเวลาจะดำเนินไปอย่างน่าสนใจยิ่งกว่าเดิม
วันนี้มิได้นับว่าห่างไกลแล้ว นางมีความอดทนพอที่จะรอคอยต่อไปเพื่อเป้าหมายนี้