เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ซินหลานกล่าวประโยคนี้จบก็หมุนตัวกลับเข้าไปในห้องเพื่ออยู่เป็นเพื่อนนางเผยกับพวก
ลู่ซินหรานยืนอยู่ริมหน้าต่างมองดูนาง พลางรู้สึกอยู่เสมอว่าคำพูดเมื่อครู่ของนางแฝงความนัยบางอย่าง
นางกวาดสายตามองจางสุ่ยเอ๋อร์อย่างสงสัย ก็เห็นว่าบนใบหน้าของอีกฝ่ายเขียนคำว่าสับสนงุนงงเอาไว้เช่นเดียวกัน
ในวันมงคลยิ่งใหญ่เช่นนี้ ฮ่องเต้มิใช่คิดจะทำลายบรรยากาศจนหมดสนุกด้วยการเชือดไก่ให้ลิงดูใส่ฮองเฮาจริง ๆ หรอกกระมัง
ในใจยังคงพะวงถึงเรื่องนี้ จนกระทั่งถึงช่วงบ่ายที่เข้าวัง นางก็ยังคงคิดคำนึงว่ารอให้ได้พบฮองเฮาแล้วจะให้ระบบโหลดสมุดเล่มเล็กของอีกฝ่ายลงมาทันที
จากความเข้าใจที่นางมีต่อลู่ซินหลาน คำพูดประโยคนั้นของนางย่อมมิใช่เอ่ยขึ้นมาลอย ๆ แน่ เพียงแต่เหตุใดจึงเตือนนางเช่นนี้ นางก็ยังคงจับต้นชนปลายไม่ถูกอยู่บ้าง
ภายในตำหนักบุปผาวรรณ ฮ่องเต้ทอดพระเนตรฮองเฮาที่สวมชุดเกราะทั้งตัวจนผลัดเปลี่ยนกลับเป็นชุดในวังไม่ทัน ดวงตาทั้งคู่หรี่ลงแล้วหรี่ลงอีก