ตอนที่ 230 ไม่ใช่คนพวกนี้

เสียงในใจของลู่ซินหรานทำให้คนหลายคนในห้องสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยพร้อมๆ กัน

เสียงในใจของลู่ซินหรานทำให้คนหลายคนในห้องเปลี่ยนสีหน้าไปพร้อม ๆ กัน ฮองเฮาลุกขึ้นเดินตรงไปเบื้องหน้าฉีอวี่ทันที หงส์เนตรปรายตามอง มีบารมีโดยมิต้องเกรี้ยวกราด

“ร่างกายของเจ้าเป็นอย่างไรกันแน่”

ฉีอวี่ทอดถอนใจคำหนึ่ง รู้ว่าไม่อาจปิดบังได้อีกต่อไปจึงได้เอ่ยว่า “ค่อนข้างสาหัสอยู่บ้าง บาดเจ็บถึงหัวใจและปอด บางที... ภายหน้าคงไม่อาจลงมือใช้วรยุทธ์ได้อีกแล้ว”

คนที่มีสถานะเช่นพวกเขาหากไม่อาจลงมือใช้วรยุทธ์ได้อีก เช่นนั้นก็ไม่ต่างอันใดกับคนไร้ประโยชน์แม้แต่น้อย

หลายวันมานี้ที่เขาสั่งให้เหล่าทหารใต้บังคับบัญชาปักหลักเฝ้ารักษาไม่ยอมออกไป ก็เพราะไม่อยากให้ผู้ใดล่วงรู้ถึงความผิดปกติของตน