กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ความสนใจที่ผุดขึ้นมากะทันหันของไทเฮาทำให้ฮองเฮาซึ่งเดิมทีได้เล่าสิ่งที่ตนรู้ไปจนหมดสิ้นแล้ว ชั่วขณะหนึ่งมิทราบว่าจะต่อความอย่างไรดี
“รายละเอียดนั้น เกรงว่าคงมีเพียงเด็กสองคนนั้นเองที่รู้เพคะ
“ทว่าด้วยนิสัยของเหล่าซื่อ เขาคงมิยอมให้ผู้คนเข้าใจผิดคิดว่าแม่หนูนั่นใจแคบไม่ยอมรับผู้อื่นดอกเพคะ
“ท่านรอดูเถิดเพคะ เรื่องนี้คงมิยอมจบสิ้นลงง่ายดายเช่นนี้แน่”
ไทเฮาทอดถอนใจด้วยความเสียดายยิ่ง “สุ่ยเอ๋อร์เด็กคนนี้มิใช่ชอบไปมุงดูเรื่องสนุกที่สุดหรอกหรือ เหตุใดคราวนี้จึงไม่รู้อะไรกันเลยเล่า”
เจ้าเด็กที่ใส่ใจการเสพเรื่องชาวบ้านที่สุด ไฉนจึงรู้เพียงงู ๆ ปลา ๆ ได้เล่า