ตอนที่ 220 ไร้หนทางถอย เช่นนั้นก็ไม่ถอย

เขาไร้วาจา ลู่ซินหรานก็ไม่เร่งเร้า เพียงก้มหน้าจิบชาต่อไป

เนิ่นนาน คนตรงหน้าถึงได้ปรากฏรอยยิ้มขื่นบนดวงหน้าอันเย็นชา “หากข้าบอกว่าไม่อยาก เจ้าจะเชื่อหรือไม่”

“เชื่อหรือไม่หาใช่เรื่องสำคัญ จะรักษาชีวิตตนอย่างไรต่างหากจึงสำคัญ”

หากเขามิได้ล่วงรู้ว่าตนอยู่กลางหมากกระดานนี้จนไม่แก่งแย่งก็จำต้องแก่งแย่งแล้วไซร้ คงไม่เงียบงันไปนานถึงเพียงนี้

ลู่ซินหรานในยามนี้จิตใจสงบนิ่งยิ่งนัก ทะลุมิติมาที่นี่กว่าครึ่งปี นี่เป็นคราแรกที่นางได้มายืนอยู่ตรงทางแยกอย่างแท้จริง

หน้าหลังซ้ายขวาดูประหนึ่งล้วนมีทางออก ทว่าเมื่อมองดูให้ละเอียด ทางที่นางเลือกได้กลับน้อยนิดเหลือเกิน

ไร้หนทางถอย เช่นนั้นก็ไม่ถอย

ชีวิตนี้เดิมทีเป็นสวรรค์เมตตามอบให้นาง จะเอาแต่หลบหนีใช้ชีวิตมัวเมาซังกะตายไปวัน ๆ ตลอดมิได้