ตอนที่ 130 ลู่ซินหรานด่าคนจนร้องไห้

เดิมทีเฉียนซื่อยังคิดจะหาข้ออ้างรั้งตัวฉีโส่วเจิ้งไว้ในจวน

ทว่าเมื่อวันวาน ทันทีที่พวกเขากลับถึงเมืองหลวง ข่าวเรื่องที่สวีซื่อแตกหักกับครอบครัวอัครเสนาบดีอารามกวางลู่ก็คล้ายติดปีก บินเข้าสู่หูของแต่ละจวนและเหล่าท่านทั้งหลาย

หลังจากฉีโส่วเจิ้งรู้ว่าเฉียนซื่อได้พบพี่น้องตระกูลลู่ที่อารามม้าขาวเช่นกัน จึงเป็นฝ่ายบอกให้นางเชิญคนตระกูลลู่มาที่จวนเอง

เขาก็อยากรู้เช่นกันว่าเพราะเหตุใดตนเองถึงให้กำเนิดได้แต่บุตรสาว

บุตรสาวสิบกว่าคน ทำให้เขากลายเป็นตัวตลกในเมืองหลวงไปแล้ว

มีผู้เยาว์มาหัวเราะเยาะเพิ่มอีกคนสองคน สำหรับเขาก็ไม่นับเป็นเรื่องใหญ่อะไรกัน

หากสามารถรู้ได้จากระบบอัศจรรย์นั่นว่าเหตุใดตนถึงให้กำเนิดได้แต่บุตรสาว เช่นนั้นก็นับว่าคุ้มค่าแล้ว

เขากุมมือของเฉียนซื่อไว้ แล้วทอดถอนใจแผ่วเบาคำหนึ่ง

“หลายปีมานี้... ลำบากเจ้าแล้ว”