ตอนที่ 129 นี่คือการยอมถอยก้าวใหญ่ที่สุดที่นางคิดออกแล้ว

ยามที่พวกนางกลับมา นางเผยเพิ่งตื่นนอน กำลังนั่งอยู่ริมหน้าต่างปล่อยให้คนรับใช้เกล้าผมให้

สองพี่น้องลู่ซินหลิงและลู่ซินถงพอเดินพ้นประตูเข้ามา ก็เล่าเรื่องที่พานพบเฉียนซื่อและสวีซื่อบนเขาจนหมดเปลือกรวดเดียวดั่งถั่วเทออกจากกระบอกไม้ไผ่

เมื่อเห็นลู่ซินหรานยังอยู่ในลานเรือนมิได้เข้ามา ก็รีบเล่าถ้อยคำเหล่านั้นที่ได้ยินจากเสียงในใจอีกรอบ

“ซุนซื่อคือฮูหยินรองแห่งจวนอัครเสนาบดีอารามกวางลู่สินะ จวนของพวกเขาก็มิเคยได้ยินว่ามีปัญหาอะไรกัน เหตุใดจึง...”

อารามกวางลู่เห็นได้ชัดว่าเป็นตำแหน่งที่มีผลประโยชน์มหาศาล หลิวกว่างฉุนอยู่ในตำแหน่งอัครเสนาบดีอารามกวางลู่นี้มาเกือบ 10 ปี ไม่รู้ฉ้อราษฎร์บังหลวงเงินทองและของล้ำค่าไปเท่าใด มีหรือจะขาดแคลนพับผ้าและเครื่องหนังสำหรับตัดเสื้อผ้าใหม่