ตอนที่ 106 ความกตัญญูยังจ้างคนอื่นทำแทนได้ อยู่มานานถึงได้เห็นจริง ๆ

เดิมทีนางจ้าวก็เป็นเพียงโรคทางใจ ขอเพียงทะลวงผ่านพันธนาการในใจตื่นขึ้นมาได้ ร่างกายก็จะดีขึ้นตามไปด้วย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งระยะเวลาที่นางหมดสติไปไม่ถึงหนึ่งวันหนึ่งคืน ร่างกายมิได้รับผลกระทบมากนัก พอดื่มยาต้มและกินอาหารรสจืดที่เปื่อยนุ่มลงไปบ้าง ก็สามารถลงจากเตียงเดินเหินได้แล้ว

ทว่าไม่ว่านางจ้าวจะดื่มยาหรือกินอาหารน้ำ หรือมีสาวใช้ประคองเปลี่ยนเสื้อผ้าลงจากเตียง สายตาก็มิเคยละไปจากลู่ซินหรานเลย มองเสียจนลู่ซินหรานรู้สึกงงงวยพิกล

นางมิได้คิดว่าสายตาอันดุร้ายเกรี้ยวกราดของนางจ้าวจะอยากปรองดองฉันแม่ลูกกับนางหรอกนะ

นางขยับกายไปหลบอยู่ด้านหลังลู่ซินหลาน ไม่อยากไปโต้เถียงกับอีกฝ่ายในช่วงเวลาที่ ‘นางอ่อนแอนางย่อมถูก’ แม้แต่น้อย

ลู่ซินหลานคิดหาทางจัดการความสัมพันธ์ระหว่างพวกนางสามคนไม่ออกมาโดยตลอด