ตอนที่ 105 นางจ้าวโกรธจนร่างสั่นเทาไม่หยุด

ลู่หย่วนเหิงเหลือบมองพวกนางปราดหนึ่งอย่างรีบร้อน แล้วก็รีบไปส่งหมอหลวงออกจากจวน

ลู่ซินหรานมักรู้สึกว่าสายตาที่เขามองมายังตนตอนจากไปนั้นเต็มไปด้วยความซับซ้อน

นางเผยที่ได้ยินความเคลื่อนไหวในห้องเดินออกมาแล้ว ครั้นเห็นพวกนางแต่ไกลก็ยังไม่ลืมที่จะโบกมือ

“ท่านย่า ท่านแม่เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ”

ลู่ซินหลานสาวเท้าเข้าไปประคองแขนของนางเผย นางเผยทอดถอนใจคำหนึ่ง

“ยังไม่ฟื้น หมอหลวงบอกว่าต้องดื่มยาต้มสักสองสามวันแล้วฝังเข็มดูอาการทุกวัน”

คำพูดของนางเผยทำให้ใจของลู่ซินหลานดิ่งลงสู่ก้นเหวในพริบตา กินยาฝังเข็มยังต้องดูสถานการณ์ เช่นนั้นภายหน้าจะไม่ฟื้นขึ้นมาอีกแล้วหรือ

[ระบบน้อย พวกเราสามารถใช้ระบบดูได้หรือไม่ว่านางจ้าวเป็นอะไรกันแน่]

ในเมื่อเป็นการเสพเรื่องชาวบ้าน เช่นนั้น ‘เรื่องอื้อฉาว’ ในร่างกายของอีกฝ่ายเล่า