เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
นางเผยลอบมองพวกนางทั้งสามคนอย่างสุขุมเงียบเชียบ เมื่อเห็นว่านางจ้าวกดโทสะที่เอ่อล้นขึ้นมาบนใบหน้าลงไปได้อีกครา จึงผงกศีรษะรับอย่างพึงพอใจเล็กน้อย
ยังนับว่าดี ที่ลูกสะใภ้ผู้นี้ยังมิได้โง่เขลาเบาปัญญาจนเกินเยียวยา
ลู่ซินหลานทำราวกับมิได้ยินและมิได้เห็นอะไรกันทั้งสิ้น ยังคงเอ่ยต่อไปอย่างสุขุมเยือกเย็น
“ท่านแม่ ท่านส่งจดหมายไปหาพวกท่านลุงก่อนเจ้าค่ะ ถามดูว่าทรัพย์สินเหล่านั้นที่พวกเขาส่งมายังเมืองหลวงเมื่อปีก่อน ๆ มีบัญชีรายการหรือไม่ ข้างกายยังคงเก็บหลักฐานที่ป๋อผู้เฒ่าข่มขู่บีบคั้นไว้หรือไม่ หากมี ให้พวกเขาหาทางส่งมายังเมืองหลวงโดยเร็วที่สุดให้จงได้”
“พวก…พวกเขาอยู่ในตัวเมืองอำเภอข้าง ๆ เมืองหลวงนี่เอง หลังจากทวดฝ่ายแม่ของพวกเจ้าล่วงลับ พวกเขาก็ย้ายกลับมาจากดินแดนสู่แล้ว”