เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในใจของลู่ซินหลานหนักอึ้ง ในเค่อนี้จู่ ๆ นางก็มีจิตสำนึกถึงความรับผิดชอบที่ต้องแบกรับในฐานะบุตรสาวเอกคนโตของตระกูลใหญ่
ยังนับว่าดีที่ร่างนี้คือพี่สาว
มิเช่นนั้นด้วยนิสัยซุกซนแถมยังซื่อบื้อของลู่ซินหราน นางก็นึกไม่ออกจริง ๆ ว่าอีกฝ่ายจะแบกรับความรับผิดชอบเช่นนี้ได้อย่างไร
ด้วยนิสัยของนาง ไม่แน่อาจจะปล่อยจอยไปตรง ๆ แล้วตะโกนลั่นขึ้นมาประโยคหนึ่งว่า “จงเป็นความพินาศไปเสียเถอะ~”
พอคิดถึงภาพเหตุการณ์เช่นนั้น ความหนักอึ้งในใจก็ดูเหมือนจะเบาบางลงกว่าเดิม
ฮ่องเต้ประทับอยู่หลังโต๊ะทรงพระอักษรพลางก้มหน้าก้มตาจัดการฎีกา ทรงไม่เงยพระพักตร์ขึ้นแม้แต่น้อยเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า เพียงตรัสถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “เป็นอย่างไรบ้าง”
“ทูลฝ่าบาท น้องสาวทั้งสองคนได้รับร้านค้าและที่นาชนบทที่ท่านแม่ของพวกนางมอบให้ก่อนงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของไทแม่เลี้ยง หากตีมูลค่าเป็นเงินแล้วราว ๆ ห้าพันตำลึงเจ้าค่ะ”