กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คำพูดนี้ของนางเผยดูผิวเผินเหมือนมอบสองทางเลือกให้ลู่จิ้นชวน แต่แท้จริงแล้วทางที่เขาเลือกได้กลับมีเพียงทางเดียว
สตรีในเรือนสามารถไม่ใส่ใจสายตาผู้อื่นได้ ทว่าเขาทำเช่นนั้นไม่ได้
เขาเป็นถึงเสนาบดีกรมอาญาอันทรงเกียรติ จะยอมให้ผู้อื่นมองเป็นตัวตลกได้อย่างไร!
มิใช่ว่านางเผยกุมจุดนี้ไว้มั่น แล้วคิดจะใช้มันมาบีบคั้นเขาหรอกหรือ?!
เขาหมุนตัวสาวเท้าตามออกมาถึงลานเรือน โดยไม่สนใจสายตาตกตะลึงของพ่อบ้านและคนรับใช้ในจวน เพียงแต่ปั้นหน้าขรึมเย็นชาพร้อมกัดฟันเค้นเสียงออกมาประโยคหนึ่ง
“เจ้าจำเป็นต้องทำถึงเพียงนี้ด้วยหรือ?”
“ท่านฟังไม่เข้าใจจริง ๆ หรือแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจกันแน่?”
นางเผยหันกลับมาอย่างสงบนิ่ง ดึงสายตาที่ทอดมองหีบสินเดิมทีละใบ ๆ กลับมา