กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เหอโยวอี้รู้ดีว่าตนเองแย่แล้ว
ใส่ร้ายฮองเฮา ซ้ำยัง……ใส่ร้ายพระโอรสธิดาไปไม่น้อย
หลายปีมานี้ เขาช่วยพระสนมเฉินทำร้ายผู้คนไปมากเท่าใดก็สุดรู้
เขาตัวสั่นเทาราวกับตะแกรงร่อนข้าว หลังจากได้ยินคำสารภาพความในใจช่วงนั้นของพระสนมเฉิน เบื้องหน้าก็มืดดับแล้วล้มพับหมดสติไปทันที
ลู่ซินหรานที่เมื่อครู่ยังรู้สึกแสบตาอยู่เลย ยามนี้กลับรู้สึกว่าฉากนี้คุ้มค่าตั๋วยิ่งนัก รายละเอียดเหล่านั้นในระบบเสพเรื่องชาวบ้าน ช่างยอดเยี่ยมตื่นตาตื่นใจยิ่งกว่านิยายชิงอำนาจในวังทั้งปวงเสียอีก
เพียงแต่นางยังคงไม่ค่อยเข้าใจอยู่บ้าง พระสนมเฉินที่เป็นคนเจ้าเล่ห์เพทุบาย มีลูกไม้ ทั้งยังกุมฮ่องเต้ไว้ได้อย่างอยู่หมัดเช่นนี้ จู่ ๆ ไฉนถึงได้พลิกคว่ำไปเสียได้เล่า
ลู่ซินหลาน : “……”