กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฮ่องเต้ทอดพระเนตรพระสนมเฉินที่ร่างซวนเซ บนใบหน้าของนางเห็นเพียงความอยุติธรรม ความไม่ยินยอม และความอดกลั้น ทว่ากลับไร้ซึ่งความสำนึกผิดและความละอายใจ
“เจ้าอยากมีลูก เช่นนั้นไฉนจึงยอมรับลูกของฮองเฮาไม่ได้?”
สีหน้าตัดพ้อบนใบหน้าของพระสนมเฉินแข็งทื่อไปชั่วขณะ คล้ายคาดไม่ถึงว่าฮ่องเต้จะตรัสถามนางเช่นนี้กะทันหัน
“บอกเรามา เพราะอะไรกัน!”
สุรเสียงเย็นเยียบของฮ่องเต้ดั่งค้อนหนักหน่วงฟาดลงกลางใจพระสนมเฉิน นางลืมกระทั่งการร่ำไห้ ได้แต่เหม่อมองพระองค์อย่างโง่งม
[ย่อมต้องบอกว่าเป็นเพราะความรักแน่แท้ ตัวข้าไม่อาจทนเห็นผู้อื่นได้รับความโปรดปรานจากท่าน ทั้งยังอุ้มท้องทายาทของท่านได้]
[ตัวข้าอยากเป็นสามีภรรยาสามัญกับท่าน ตัวข้าย่อมโลภมากเกินไปแล้ว~]