ตอนที่ 28 คนสารเลวคู่กับหมา ยืนยาวชั่วฟ้าดินสลาย

ดวงตาที่ราวกับกวางน้อยของพระสนมเฉิน พลันผุดประกายตื่นตระหนกขึ้นมาชั่วขณะ

ดูเหมือนนางจะไม่คาดคิดว่าเหตุใดในวันงานเฉลิมพระชนมพรรษาของไทเฮา ถึงต้องมารื้อฟื้นสืบสวนเรื่องที่นางแท้งบุตรก่อนหน้านี้ขึ้นมาใหม่

นางมองไปยังฮ่องเต้ด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจระคนละอายและโกรธเคือง “ฝ่าบาท การสูญเสียลูกน้อยของเราไปก็นับเป็นการลงโทษที่สาหัสที่สุดต่อตัวข้าแล้ว เหตุใดท่านจึงยังต้องรื้อฟื้นสืบสวนเรื่องนี้ขึ้นมาอีกเล่าเพคะ”

หยาดน้ำตาหยดหนึ่งเอ่อคลออยู่ตรงขอบตา ทำท่าจะร่วงมิล่วงแหล่

เสียงในใจที่รอดูเรื่องสนุกสายหนึ่งพลันดังขึ้นในโสตประสาทของทุกคนอีกครั้ง

[แค่น้ำตาเอ่อคลอหยดเดียวยังไม่พอหรอกนะ ยังต้องเงยหน้ามองท้องฟ้าทำมุมสี่สิบห้าองศาด้วย ถึงจะยิ่งขับเน้นความบอบบางน่าทะนุถนอมออกมาได้]