เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ก่อนที่ลู่ซินหรานจะเข้านอน นางได้เปิดระบบเสพเรื่องชาวบ้านขึ้นมาอีกครา
เปิดสมุดเล่มเล็กที่เป็นของฟางซู่ซินออกดูอย่างละเอียดซ้ำไปซ้ำมา
“ระบบน้อย เจ้าว่านางอยู่ดี ๆ ไฉนจู่ ๆ ถึงได้เป็นลมไปเล่า ซ้ำยังเป็นลมไปถึงสองครา”
มิใช่ว่าตั้งครรภ์ขึ้นมาอีกหรอกนะ
ในนิยายตั้งมากมายมิใช่ต่างเขียนไว้หรอกหรือ ว่าพอแม่นางเอกมีครรภ์ก็มักจะอ่อนแออ้อนแอ้นเอะอะก็เป็นลม จากนั้นก็ทำให้พ่อพระเอกปวดใจจนแทบอยากจะมอบชีวิตให้
ฟางซู่ซินดูแล้วก็บิดบิดบัดบัดเสแสร้งยิ่งนัก ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นกายภาพเช่นนี้ด้วย
เสียงเด็กรับรู้ได้ถึงการบ่นพึมพำอย่างบ้าคลั่งของนาง ผ่านไปพักใหญ่จึงตอบนางด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้ไร้เดียงสา
[นางมิได้ตั้งครรภ์ ที่เป็นลมก็เพียงเพราะอารมณ์แปรปรวนค่อนข้างรุนแรง ดูเหมือนจะได้รับความตกใจ]
“ตกใจหรือ”
ลู่ซินหรานพลันงุนงง คนที่เกรี้ยวกราดบีบคั้นผู้อื่นในหอชาก่อนหน้านี้มิใช่นางหรอกหรือ