ตอนที่ 1 ตรานายอำเภอแห่งชิงเหอ

ตอนที่ 1 ตรานายอำเภอแห่งชิงเหอ

รถม้าเก่าโยกไปตามถนนดินที่เต็มไปด้วยร่องล้อ เสียงไม้กระทบกันดังเป็นจังหวะตลอดทาง ข้างนอกมีเพียงทุ่งแห้งสีเหลืองทอดยาวจนแทบไม่เห็นปลายทาง ลมต้นฤดูใบไม้ผลิพัดฝุ่นทรายเข้ามาตามช่องหน้าต่าง จนชายหนุ่มในชุดขุนนางสีน้ำเงินเข้มต้องยกแขนเสื้อขึ้นปิดจมูกอยู่หลายครั้ง

เซี่ยจิ้งอันเหลือบมองเอกสารแต่งตั้งในมืออีกครั้ง ทั้งที่ตลอดเจ็ดวันที่เดินทางมา เขาอ่านมันไปแล้วไม่ต่ำกว่าสิบรอบ อักษรสีดำบนกระดาษยังคงข้อความเดิมไม่เปลี่ยนแปลง

“แต่งตั้งเซี่ยจิ้งอันเป็นนายอำเภอชิงเหอแห่งเฉียนโจว ให้เข้ารับตำแหน่งโดยเร็ว”

ข้างล่างมีตราประทับของกรมบุคคลชัดเจน ตำแหน่งนายอำเภอไม่สูงนัก แต่สำหรับขุนนางหนุ่มอายุยี่สิบปีที่เพิ่งสอบเข้ารับราชการได้ ก็ไม่ถือว่าเลวร้ายเสียทีเดียว ปัญหามีเพียงชิงเหอเป็นอำเภอที่คนเมืองหลวงแทบไม่มีใครอยากเอ่ยถึง

เฉียนโจวประสบภัยแล้งติดต่อกันมาสามปี ส่วนชิงเหออยู่ห่างจากเมืองเอกของมณฑลหลายร้อยลี้ เส้นทางการค้าหลักก็เลี่ยงผ่านไปทางอื่น ขุนนางคนก่อนยื่นหนังสือลาป่วยก่อนครบวาระหนึ่งปี และหลังจากนั้นตำแหน่งนายอำเภอก็ว่างอยู่เกือบหกเดือน

กู้ฉางเฟิง ชายร่างสูงที่นั่งอยู่ด้านหน้ารถม้าเปิดม่านเข้ามาเล็กน้อย

“นายท่าน อีกประมาณครึ่งชั่วยามก็ถึงประตูเมืองแล้วขอรับ”

เซี่ยจิ้งอันพับเอกสารเก็บเข้ากล่องไม้ข้างตัวก่อนถามว่า

“ข้างหน้าเป็นอย่างไรบ้าง”