Chapter 0003

ตอนที่ 003 ยอมทุ่มสุดตัวเพื่อกินเนื้อ!

ตอนที่หวังชวนมาถึงหน้าต่างโรงอาหารของมหาวิทยาลัย เขาก็ถึงกับอึ้งงันไป

เพียงแค่ล่าช้าไปชั่วครู่เดียว อาหารในโรงอาหารก็ถูกตักจนเกลี้ยงแล้ว

แม้แต่น้ำแกงไข่ในถังน้ำแกงก็ไม่เหลือสักหยด ราวกับถูกใครเลียจนสะอาด

เมื่อเห็นหวังชวนและพวกสองคนถือชามข้าวด้วยสีหน้าน้ำตาตกใน ท่านน้าคนตักข้าวในโรงอาหารจึงเอ่ยถามด้วยความห่วงใย

“พวกเธอยังไม่ได้กินข้าวกันอีกเหรอ?”

“ยังเลยท่านน้า”

หวังชวนในยามนี้รู้สึกอยากจะบ้าตายให้รู้แล้วรู้รอด

ถ้ารู้อย่างนี้ น่าจะกินข้าวให้เสร็จก่อนค่อยไปสารภาพรัก

คราวนี้ดีล่ะ สารภาพรักถูกปฏิเสธก็ช่างเถอะ แต่ยังต้องมาทนหิวท้องกิ่วอีก