เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 2 วิธีปฏิเสธอย่างไว้หน้าที่สุด!
จ้าวเจินเล่อดึงมือหวังชวนวิ่งพุ่งออกจากห้องเรียนราวกับเหาะ มุ่งหน้าออกไปนอกประตูมหาวิทยาลัย
เมื่อได้กุมมือนุ่มนิ่มราวไร้กระดูกของจ้าวเจินเล่อ ฝ่ามือของหวังชวนก็เริ่มมีเหงื่อซึมออกมาเล็กน้อย
การได้จับมือดอกไม้งามประจำมหาวิทยาลัย เป็นเรื่องที่ใครต่อใครต่างใฝ่ฝันถึง
เมื่อได้กลิ่นหอมประจำกายที่แผ่ออกมาจากตัวจ้าวเจินเล่อ หวังชวนก็รู้สึกสดชื่นเบิกบานใจอย่างบอกไม่ถูก
ในยุคสมัยนี้ ยังไม่มีเครื่องสำอางสารพัดอย่างประโคมแต่งแต่อย่างใด
กลิ่นหอมบริสุทธิ์ตามธรรมชาติของหญิงสาวเช่นนี้ จะไม่ให้คนเคลิบเคลิ้มหลงใหลได้อย่างไร
ภายใต้สายตาอิจฉาตาร้อนของผู้คนนับไม่ถ้วน ทั้งสองคนก็เดินมาถึงนอกประตูมหาวิทยาลัย
เมื่อฟังเสียงหอบหายใจเบา ๆ ของจ้าวเจินเล่อ พลางมองดูเนินอกอวบอิ่มของเธอที่กระเพื่อมขึ้นลง