ตอนที่ 108 ฟ้ามีมืดสว่างจันทร์มีเสี้ยว คนมีสุขเศร้าพบพราก... งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา

ตอนที่ 108 ฟ้ามีมืดสว่างจันทร์มีเสี้ยว คนมีสุขเศร้าพบพราก... งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา

เซียนนอกรีต?

ทำไมข้างหลังไอ้เด็กนี่ ถึงมีเงาของเซียนนอกรีตที่ไม่คุ้นหน้าปรากฏอยู่ได้?

ท่านประมุขเคยบอกไว้ไม่ใช่เหรอว่า นอกจากพระแม่บงกชดำแล้ว เซียนนอกรีตองค์อื่นๆ ล้วนแต่หลับใหลอยู่

หรือว่า... จะมีเซียนนอกรีตบางองค์ที่ท่านประมุขไม่รู้จัก ตื่นขึ้นมาจากการหลับใหลแล้ว?

คนทั่วไปอาจจะสัมผัสไม่ได้ถึงกลิ่นอายของเซียนนอกรีตที่แผ่ออกมาจากตัวลู่เฉิน

แต่สำหรับเฮ่าฝู ที่เคยได้รับ 'ของประทาน' จากเซียนนอกรีตมาแล้วหลายครั้ง และก้าวเดินอยู่บน 'มรรคาเซียนนอกรีต' อย่างเต็มตัว

กลิ่นอายเซียนนอกรีตที่แผ่ออกมาจากตัวลู่เฉินนั้น มันชัดเจนราวกับกองไฟในยามค่ำคืนเลยล่ะ

สาเหตุที่เขาแยกแยะได้อย่างชัดเจน ก็เป็นเพราะคุณสมบัติพิเศษของมรรคาเซียนนอกรีตนี่แหละ

ต่างจากผู้บำเพ็ญเพียรทั่วไปที่ใช้การ 'หยั่งรู้ฟ้าดิน' ในการฝึกฝน