เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
ตอนที่ 107 ลูกศิษย์ของฉัน... คือความมั่งคั่งที่สุดในชีวิตของฉัน
“ปะ... เป็นไปได้ยังไง?!”
ทูตเผยแผ่หมายเลข 7 เบิกตากว้าง มองดูทูตเผยแผ่หมายเลข 2 ที่ถูกลู่เฉินต่อยตายคาที่ ด้วยความตกตะลึง
ความเย็นยะเยือกแล่นปราดจากกระดูกสันหลังขึ้นสู่สมองของเขาในทันที
ความกลัว... ความกลัวอันไร้ขอบเขต เข้าเกาะกุมหัวใจของเขา
เจตจำนงกระบี่ เจตจำนงหมัด...
ไอ้เด็กนักเรียนโรงเรียนหมายเลขหนึ่งคนนี้... มันยังมีไพ่ตายซ่อนอยู่อีกเหรอเนี่ย?!
และในฐานะที่เคยเป็นครูสอนวิชาพละศึกษาของโรงเรียนหมายเลขสาม ทูตเผยแผ่หมายเลข 7 ก็คุ้นเคยกับหมัดนี้เป็นอย่างดี เพราะมันคือหมัดเดียวกับที่มดทองคำกินคนใช้โจมตีลู่เฉินในการสอบร่วมสามสถาบันนั่นเอง!
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ลู่เฉินต้องเรียนรู้หมัดนี้มาจากมดตัวนั้นแน่ๆ
เมื่อความคิดนี้แล่นเข้ามาในหัว ทูตเผยแผ่หมายเลข 7 ก็รู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว