เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
ตอนที่ 3 เพื่อนสมัยเด็ก ความผูกพันแต่เยาว์วัย
เมืองลั่วเฉิง วันที่หนึ่งกันยายน
“อรุณสวัสดิ์จ้า เสี่ยวลู่!”
ลู่เฉินเพิ่งจะปิดประตูห้องเสร็จ เสียงที่คุ้นเคยก็ดังมาจากตรงโถงทางเดิน
เขาตอบสนองแทบจะโดยสัญชาตญาณ คว้าจับมือเรียวงามที่กำลังจะเอื้อมมาลูบหัวของตัวเองเอาไว้โดยไม่ต้องหันไปมอง
ราวกับว่าเขาเคยฝึกฝนท่าทางนี้มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน
“เสี่ยวเยี่ยจื่อ ฉันบอกไปตั้งหลายรอบแล้วนะ หัวของลูกผู้ชายก็เหมือนกับเท้าของลูกผู้หญิงนั่นแหละ จะมาลูบเล่นซี้ซั้วไม่ได้”
ลู่เฉินดึงกุญแจออกแล้วหันกลับมา มองค้อนเด็กสาวตรงหน้าด้วยความระอา
เมื่อโดนดุ เด็กสาวก็แลบลิ้นปลิ้นตา ทำท่าทางน่ารักน่าหยิกตอบกลับไป
เด็กสาวมีหน้าตาสะสวยจิ้มลิ้ม มัดผมหางม้า ดวงตากลมโตเป็นประกายดูโดดเด่น แฝงไปด้วยความมีชีวิตชีวาอย่างบอกไม่ถูก