กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 6 ระบบ 007
ไป๋เฉวียนเช็ดตัวให้ยงเฉิงอันอย่างอดทนเบามือด้วยน้ำอุ่น
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฮ่องเต้ยงตาฝาดไปหรือไม่ พระองค์รู้สึกว่าใบหน้าของยงเฉิงอันไม่แดงก่ำเช่นก่อนแล้ว
ยงเฉิงอันสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าร่างกายของตนกำลังมีไข้
‘ข้าคงไม่กำลังจะตายหรอกนะ?’
เขาคิดอย่างสะลึมสะลือ เขายังไม่อยากตาย!
สวรรค์เอ๋ย ทะลุมิติเข้ามาในนิยายทั้งที เหตุใดไม่ประทานนิ้วทองคำให้ข้าบ้างเล่า?
ยงเฉิงอันเพิ่งจะบ่นในใจไปประโยคเดียว วินาทีต่อมา ในยามกลางวันแสกๆ ก็มีเสียงสายฟ้าฟาดลงมาดั่งสายฟ้าแลบ
ก้อนแสงปุยฟูที่มองด้วยตาเปล่าไม่เห็นบินเข้ามาจากนอกตำหนัก แล้วมุดเข้าสู่หน้าผากของยงเฉิงอัน
“สวัสดีโฮสต์ ข้าคือระบบ 007 ยินดีที่ได้ให้บริการท่าน”