กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 ลอบปองร้าย
วันนี้เขาตื่นขึ้นมานานขนาดนี้แต่ในโถงกลับไม่มีผู้ใดอยู่เลย เห็นได้ชัดว่าผู้บงการเบื้องหลังได้สั่งให้คนทั้งหมดออกไปแล้ว
ยามนี้เขาทำได้เพียงภาวนาให้เสด็จแม่รีบสังเกตเห็นความผิดปกติ
แล้วรีบมาช่วยเขาโดยเร็ว
ขยับยุกยิกอยู่ครึ่งค่อนวัน ในที่สุดยงเฉิงอันก็มุดตัวเองเข้าไปอยู่ในผ้าห่มได้สำเร็จ
เขาเหงื่อซึมไปทั้งตัว
ยงเฉิงอันสูดจมูกฟืดฟาด รู้สึกว่ายังไม่ปลอดภัยเพราะศีรษะยังโผล่อยู่ข้างนอก
เขาจึงหดศีรษะมุดเข้าไปในผ้าห่มอีกครั้ง
เบื้องหน้ามืดมิด ศีรษะก็มึนงงไปหมด ยงเฉิงอันฝืนทนอย่างสุดความสามารถไม่ให้ตนเองหลับไป
แต่ทว่าร่างกายร่างนี้ช่างอ่อนแอเหลือเกิน