กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 ผู้หญิงอย่างเธอจะไปรู้อะไร
ทหารหนุ่มคนนั้นชื่อจางเชา เป็นทหารสื่อสาร
เขากับเสิ่นซูอี๋เดินตามกันไปคนละก้าว ฝ่าตู้โดยสารที่แออัด มาถึงห้องหัวหน้ารถไฟ
หัวหน้ารถไฟเป็นชายวัยกลางคนอายุสี่สิบกว่าปี นามสกุลเซียว กำลังนั่งกลุ้มอยู่หน้ากระจายเสียงรุ่นเก่าเครื่องหนึ่ง
“เสี่ยวจาง เป็นอย่างไรบ้าง ติดต่อได้หรือยัง?”
เห็นจางเชาเดินเข้ามา หัวหน้ารถเซียวก็รีบถามขึ้น
“ไม่ได้เลยครับหัวหน้ารถ” จางเชาส่ายหน้า “มีแต่เสียงรบกวนเต็มไปหมด”
หัวหน้ารถเซียวขมวดคิ้วเล็กน้อย พึมพำกับตัวเอง “แบบนี้จะทำอย่างไรดี…”
“หัวหน้ารถ สหายคนนี้บอกว่าเธออาจซ่อมได้ครับ”
จางเชาชี้ไปที่เสิ่นซูอี๋ซึ่งยืนอยู่ข้างหลัง