ตอนที่ 242 ภูผาสิ้นวารีหมดคิดว่าไร้หนทาง หลิวร่มบุปผาสว่างพลันพบอีกหมู่บ้าน!

ตอนที่ 242 ภูผาสิ้นวารีหมดคิดว่าไร้หนทาง หลิวร่มบุปผาสว่างพลันพบอีกหมู่บ้าน!

การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของชายชราผมขาวผู้นั้น ตลอดจนท่าทีเคารพนบนอบที่เขามีต่อเติ้งจื่ออี๋ ทำให้บรรยากาศในสนามรบที่เดิมทีสิ้นหวังพลันกลายเป็นพิลึกกึกกือขึ้นมาในทันที

คามิยามะ ริวอิจิโกรธจนตัวสั่นเทิ้ม ตาแทบฉีกขาดขณะถลึงมองชายชราที่ถูกเรียกว่า “คุณนากาตะ” เสียงแหบแห้งด้วยความโกรธจัดและความรู้สึกถูกหักหลัง “นากาตะ มาซามินามิ! แก… แกไอ้เฒ่าบัดซบ! พวกเราเป็นคนญี่ปุ่นเหมือนกัน แกกลับช่วยพวกคนหัวเซี่ยมาเล่นงานฉันเนี่ยนะ?! แกจำกฎระเบียบของยอดมวิถีไม่ได้แล้วหรือไง?!”

นากาตะ มาซามินามิค่อย ๆ ยืดตัวตรง ใบหน้าเคร่งขรึมนั้นไร้ระลอกคลื่นใด ๆ มีเพียงความเยือกเย็นและการชั่งน้ำหนักผลประโยชน์ของนักธุรกิจ เขากวาดสายตามองคามิยามะ ริวอิจิที่อยู่ในสภาพดูไม่จืดอย่างเฉยเมย น้ำเสียงแฝงการเยาะเย้ย “คามิยามะ ริวอิจิ นายคลุกคลีในยอดมวิถีมานานขนาดนี้ ทำไมถึงยังไร้เดียงสาอยู่อีก กฎระเบียบเหรอ กฎระเบียบก็คือใครทำให้บริษัทการค้าของพวกเราพัฒนาได้ดีกว่า ใครนำผลประโยชน์มาให้ได้มากกว่า พวกเราก็ยืนอยู่ข้างคนนั้น”