กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 312 ต่อจากนี้ภูเขาสูงสายน้ำยาว เซียนกับมนุษย์ต่างเส้นทาง
“แม่ ยานี่ได้ผลจริงหรือ”
“กินสิ กินเร็วเข้า” หม่าเสี่ยวหลิงแทบใช้โทนคำสั่ง มือสั่นเทาขณะยัดเม็ดยาเข้าปากเฉิงอวี่ “เขาไม่หลอกฉันแน่ เสี่ยวชิวไม่ใช่คนธรรมดา”
เฉิงอวี่กัดฟันกรอด ไม่สนใจหลักวิทยาศาสตร์ใด ๆ อีก กลืนเม็ดยานั้นลงคอในคำเดียว
เม็ดยาละลายทันทีที่เข้าปาก ลำธารอุ่นชื้นที่บรรยายไม่ถูกสายหนึ่งไหลผ่านลำคอลงไปในพริบตา แล้วแผ่กระจายไปทั่วสรรพางค์กายอย่างรวดเร็ว
ความอึดอัดแสบร้อนที่ติดค้างอยู่ในอกมาตลอด กลับเริ่มทุเลาลงด้วยความเร็วที่น่าตกใจ
อาการอยากไอหายไปหมด การหายใจลื่นไหลกว่าที่เคยเป็นมา
จากนั้นอาการง่วงหนักก็โถมเข้ามา เฉิงอวี่เอียงศีรษะทรุดลงไปข้างเตียง