บทที่ 150 จับคนทรยศ

บทที่ 150 จับคนทรยศ

สวี่เฟิงไปที่ร้านขายสมุนไพรอีกครั้ง และซื้อมาอีกกองโตเช่นเดิม

เขานำทั้งหมดโยนเข้าไปในมิติ แล้วเดินทางกลับอย่างสบายอารมณ์

ตอนที่ผ่านธนาคารแห่งหนึ่ง สวี่เฟิงเหลือบไปเห็นภรรยาของหวังต้ากำลังกอดห่อผ้าเก่าๆ เดินเข้าไป ฝีเท้าของเธอดูแคล่วคล่องว่องไว แถมใบหน้ายังเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม

สวี่เฟิงอดสงสัยไม่ได้

บ้านของหวังต้าจนมาตลอด มีเขาเป็นแรงงานหลักเพียงคนเดียวที่ต้องหาเลี้ยงคนทั้งครอบครัว

ตอนนี้ค่าจ้างไม่ได้จ่ายเป็นรายวันแล้ว แต่เปลี่ยนมาจ่ายรวมกันสิ้นเดือนทั้งหมด

เงินเดือนของเดือนนี้ก็ยังไม่ได้ออกแท้ๆ จู่ๆ จะมีเงินไปฝากได้ยังไงกัน

ดูจากท่าทางแล้ว เงินก้อนนั้นคงไม่ใช่น้อยๆ แน่

สวี่เฟิงพลันนึกถึงเรื่องที่หวังเฉิงเคยพูดกับเขาเมื่อสองวันก่อนขึ้นมาได้