บทที่ 149 ปั่นหัวเล่นสักยก

บทที่ 149 ปั่นหัวเล่นสักยก

สวี่เฟิงเก็บกวาดน้ำแกงที่กินเหลืออย่างคล่องแคล่ว แล้วส่งสัญญาณให้ชายวัยกลางคนนั่งลง

ชายวัยกลางคนกวาดสายตามองสวี่เฟิงแวบหนึ่ง แววตาเต็มไปด้วยความคลางแคลงใจ

หนุ่มขนาดนี้ จะรักษาโรคร้ายแรงเป็นด้วยเหรอ

ก็แค่สร้างกระแสเก่งเท่านั้นล่ะมั้ง

ถ้าไม่ใช่เพราะภรรยาบีบคั้นเอาเป็นเอาตายให้เขามา เขาก็ขี้เกียจจะมาเหยียบที่นี่ด้วยซ้ำ

สวี่เฟิงไม่ได้อธิบายอะไรแม้แต่คำเดียว เขาจับมือของอีกฝ่ายมาตรวจชีพจรอย่างจริงจัง

"อาการหนักมาก ถ้าจะให้หายขาดต้องกินยาถึงครึ่งปี"

ชายวัยกลางคนหัวเราะออกมาทันทีอย่างเย้ยหยัน

"ผมเหลือเวลาอีกแค่เดือนเดียว มะเร็งหลอดอาหารระยะสุดท้าย ตอนนี้แม้แต่จะพูดหรือดื่มน้ำยังลำบาก คุณกลับบอกว่าผมยังรักษาได้เนี่ยนะ"