กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ฉินอวี้กลัวเธอจะกลับคำ จึงเน้นย้ำอีกครั้ง “ที่รัก ห้ามผิดคำพูดนะ”
ถังเสวี่ยเม่ยจนใจ “ไม่ผิดคำพูดหรอก”
เธอตบไหล่เขา “เอาละ รีบลุกได้แล้ว! กระเป๋ายังไม่ได้เก็บเลย!”
ฉินอวี้ดึงเธอไว้ ไม่ยอมให้เธอขยับ “กระเป๋าผมให้ป้าเสิ่นเก็บแล้ว เธออยู่เป็นเพื่อนผมนอนอีกหน่อย”
ถังเสวี่ยเม่ยเงยหน้ามองเขา “คุณบอกป้าเสิ่นตั้งแต่เมื่อไหร่?”
เธอไม่รู้เรื่องเลย
ฉินอวี้จูบหน้าผากเธอ “ตอนอยู่ในห้องน้ำเมื่อกี้”
ถังเสวี่ยเม่ย “……”
เอาเถอะ เจ้าหมอนี่เป็นปรมาจารย์ด้านการบริหารเวลาจริง ๆ
เดิมทีถังเสวี่ยเม่ยแค่อยู่เป็นเพื่อนฉินอวี้นอนพักสักครู่ ผลคือนอนไปนอนมาเธอก็หลับไป