กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ฉินอวี้เงยหน้าขึ้นทันที ในดวงตาที่แดงก่ำเต็มไปด้วยความน้อยใจ “แต่ทุกครั้งที่เราแยกจากกัน คุณดูเหมือนไม่เศร้าเลยสักนิด”
รู้สึกเหมือนมีแค่เขาคนเดียวที่ไม่อยากจากกัน
“ทุกครั้งที่ผมไปทำงานต่างถิ่น พอทำงานเสร็จแต่ละวันผมจะวิดีโอคอลหาคุณทันที แต่คุณไม่เคยวิดีโอคอลหาผมก่อนเลย”
“ทุกครั้งก็เป็นผมที่รายงานชีวิตประจำวันของตัวเองให้คุณฟัง แต่คุณไม่เคยเล่าเรื่องราวในชีวิตประจำวันของคุณให้ผมฟังเอง มีแต่ตอนที่ผมถาม คุณถึงจะตอบ”
ถึงเขาจะทำแบบนี้อย่างมีความสุขไม่รู้เบื่อ แต่ถ้าภรรยาริเริ่มหาเขาบ่อยขึ้นอีกสักหน่อย เขาคงจะดีใจมากกว่านี้