กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ลูกกระเดือกของฉินอวี้ขยับขึ้นลงเล็กน้อย เขากำชุดนอนเนื้อบางไว้ในมือแล้วเดินไปทางห้องน้ำ
ไอน้ำอุ่นลอยออกมาตามช่องประตู พร้อมกลิ่นส้มสดชื่นจากครีมอาบน้ำ เขายกมือเคาะประตูเบา ๆ น้ำเสียงลดลงโดยไม่รู้ตัว “ที่รัก เปิดประตูให้หน่อย”
ประตูเปิดออกตามเสียงเรียก ถังเสวี่ยเม่ยโผล่ใบหน้าครึ่งหนึ่งที่แดงก่ำออกมา ปลายผมยังมีหยดน้ำเกาะอยู่ ส่วนหยดน้ำที่ไหลคดเคี้ยวผ่านไหปลาร้าก็เลื่อนหายเข้าไปในผ้าขนหนู
สายตาของฉินอวี้ไล่ตามรอยน้ำสายนั้นโดยไม่รู้ตัว ลำคอของเขายิ่งแห้งผากขึ้นเรื่อย ๆ
“ทำไมช้าจัง?” ถังเสวี่ยเม่ยยื่นมือมารับชุดนอน ข้อมือเรียวเล็กขาวผ่อง งดงามเหลือเกิน