กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ถังเสวี่ยเม่ยหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ก่อนออกเดินทางก็กำชับฉินอวี้ “วันนี้ฝากถังถังด้วยนะ! ว่าง ๆ ก็อยู่เป็นเพื่อนเธอเยอะ ๆ”
ถึงที่บ้านจะมีพี่เลี้ยงเด็ก แต่เวลาถังถังตื่นแล้วไม่เห็นพ่อกับแม่ เธอก็จะร้องไห้เสียงดังลั่น
ฉินอวี้อุ้มถังถังหัวเราะเบา ๆ “วางใจไปเที่ยวเถอะ เมื่อวานผมจัดการงานในมือไปเกือบหมดแล้ว วันนี้พอดีได้อยู่บ้านเป็นเพื่อนถังถัง”
“อีกอย่าง ยังมีพี่เลี้ยงเด็กอยู่ ถ้ามีอะไรผมก็เรียกคนมาช่วยได้ตลอด”
เขายื่นมือไปเขี่ยจมูกเล็ก ๆ ของถังถัง “ใช่ไหมลูก? วันนี้พ่อจะรับบทพ่อเลี้ยงลูกสุดยอด”
ถังเสวี่ยเม่ยพบว่า ฉินอวี้ต่อหน้าเธอชักจะไม่มี ‘ภาพลักษณ์’ มากขึ้นทุกที