กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลินซูฟางรู้ว่าแม่ของเธอแค่บ่นไปอย่างนั้นเอง ถ้ารู้สึกไม่สบายจริง ๆ ต่อให้ไม่ต้องให้แม่พูด เธอก็คงไม่ปล่อยให้แม่ขึ้นเขาไปทำงานด้วยกัน
เธอถอดปลั๊กเครื่องชั่งอิเล็กทรอนิกส์ออก ก่อนหันไปพูดกับผู้สูงวัยทั้งสอง
“พ่อแม่คะ ถึงเก๋ากี้ของเราจะใกล้เก็บหมดแล้ว แต่พออีกสองวันจะมีคนมาที่บ้าน ถึงตอนนั้นคงต้องรบกวนพ่อแม่ช่วยกันอีก”
หลินจื้อกั๋วไม่ได้ถามด้วยซ้ำว่าจะมีใครมา เขาตอบอย่างอารมณ์ดีว่า “ไม่มีปัญหา ช่วงนี้พ่อขึ้นเขาไปทำงาน รู้สึกว่าเส้นเอ็นกระดูกได้ขยับเต็มที่ ร่างกายมีเรี่ยวแรงขึ้นเยอะ”
หลินซูฟางมองใบหน้าที่เปล่งปลั่งของพ่อ ฟังเสียงพูดที่เต็มไปด้วยพลังแล้ว ก็รู้ว่าร่างกายของเขาแข็งแรงดีจริง ๆ