ตอนที่ 427 มนุษย์เงือกตัวประกอบในนิยายโบราณ 23

ตอนที่ 427 มนุษย์เงือกตัวประกอบในนิยายโบราณ 23

“ถึงกับให้คุณชายอย่างฉันมุดรูสุนัขลอด…”

ต้วนเหิงกัดฟันแน่น พยายามมุดออกมาจากรูสุนัขลอดอย่างทุลักทุเล พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นใบหน้างดงามของอวิ๋นอู่

เขาชะงักไปชั่วพริบตา ครึ่งตัวติดคาอยู่ในรูสุนัขลอด

“ผู้มีพระคุณ!”

เยวี่ยซางหนิงเห็นอวิ๋นอู่แล้วดวงตาก็เป็นประกาย จากนั้นปีนลงมาจากกำแพงอย่างคล่องแคล่ว

นางมองต้วนเหิงที่ยังติดอยู่ในรูสุนัขลอดด้วยสีหน้ารังเกียจ ก่อนก้าวเข้าไปดึงเขาออกมาอย่างไม่เกรงใจ

“บอกแล้วว่าอย่าตามฉันมา ก็ยังดึงดันจะมา ตอนนี้ติดแหง็กอยู่ในรูสุนัขลอดแล้วไง ออกมา!”

“ฉันไม่ได้ติดอยู่ในรูสุนัขลอดสักหน่อย…”