ตอนที่ 426 มนุษย์เงือกตัวประกอบในนิยายโบราณ 22

ตอนที่ 426 มนุษย์เงือกตัวประกอบในนิยายโบราณ 22

“ตอนนี้ก็เข้าช่วงกลางคืนของวันที่สองแล้ว ฉันให้ชิงหลัวเตรียมอาหารไว้ตลอด เดี๋ยวจะให้คนยกมา”

เสียงของลู่จิ้งจือต่ำทุ้มไพเราะ เขายกมือเอื้อมไปหาอวิ๋นอู่

อวิ๋นอู่คลุมตัวอยู่ในผ้าห่มจนมิด เผยให้เห็นเพียงใบหน้า นางหดถอยไปด้านหลังโดยไม่รู้ตัว

“หลบทำไม? ฉันไม่กินเธอหรอก”

เสียงของลู่จิ้งจือเรียบนิ่งแต่ไพเราะเป็นพิเศษ เขาเพียงยื่นมือไปจัดผมที่ยุ่งเล็กน้อยของอวิ๋นอู่ให้เรียบร้อย

อวิ๋นอู่ยังเห็นรอยฟันลึกตื้นพอดีตรงง่ามนิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้ของเขา จึงก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิดโดยไม่อาจห้ามตัวเอง

กัดท่านโหวหนุ่มจนบาดเจ็บ แบบนี้คงไม่โดนเพิ่มโทษอีกกระทงหรอกนะ…