กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 187 ความกังวล
ยังเช้าอยู่มาก นอกหน้าต่างยังคงเป็นสีน้ำเงินเข้มข้น ท้องฟ้ายังไม่สาง แม้แต่แสงเงินแสงทองยามรุ่งอรุณก็ยังไม่สาดส่องเข้ามา ทว่าหลังจากสะดุ้งตื่น อันเหอก็ข่มตานอนต่อไม่ลงอีกเลย
อาจเป็นเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เขาต้องห่างจากอิ๋นหมิงเจวี๋ยนานขนาดนี้ ถึงจะติดต่อสื่อสารกันได้ทุกวัน แต่พออีกฝ่ายไม่ได้อยู่ข้างกาย ในใจเขาก็ว้าวุ่นไม่สงบ
เขาปรับลมหายใจให้คงที่ เลิกผ้าห่มลุกออกจากเตียง แล้วเดินย่องออกจากห้องนอนอย่างเงียบเชียบ