กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 186 ความฝัน
เขายังดูพอมีสติหลงเหลืออยู่ ดวงตาสีเทาขุ่นมัวคู่นั้นยังไม่เลื่อนลอย อย่างน้อยก็ยังพอโฟกัสสายตาได้
เมื่อสังเกตเห็นการมาถึงของอิ๋นหมิงเจวี๋ย เขาก็เงยหน้าขึ้นมองผ่านผนังโปร่งใส ริมฝีปากขยับเล็กน้อยแต่ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา
อิ๋นหมิงเจวี๋ยปรายตามองก้ามแมลงข้างนั้นครู่หนึ่งก่อนจะละสายตาแล้วเดินตรงไปยังห้องขังฝั่งขวา
ภาพที่เห็นฝั่งขวาชวนสยดสยองกว่าฝั่งซ้ายมากนัก
เผ่าแมลงชั้นสูงธรรมดาตัวนั้นแทบไม่หลงเหลือเค้าโครงมนุษย์อีกต่อไป แขนขาทั้งสี่กลายสภาพเป็นรยางค์แมลงหยาบหนาปกคลุมด้วยเปลือกแข็ง ปลายสุดเป็นเดือยกระดูกแหลมคมที่ขูดขีดไปตามผนังอย่างไร้สติ ก่อเกิดเสียงเสียดสีบาดหูราวกับเล็บขูดกระจก