กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 165 ไม่น่ามองเท่ามนุษย์สัตว์หรอก
อิ๋นหมิงเจวี๋ยก้มหน้าลง จุมพิตไปทั่วใบหน้าของอันเหออย่างสะเปะสะปะ
หน้าผาก หว่างคิ้ว หางตา ปลายจมูก และพวงแก้ม ริมฝีปากของเขาเย็นเฉียบและสั่นระริกเล็กน้อย ราวกับคนกำลังจมน้ำที่พยายามยืนยันว่าขอนไม้ตรงหน้ามีอยู่จริง
อันเหอเงยหน้ารับจุมพิตที่ประทับลงมาทุกแห่งหน สองแขนกอดรอบลำคอของอิ๋นหมิงเจวี๋ยไว้แน่น ทั้งคู่แนบชิดกันจนแทบเป็นเนื้อเดียวกัน แม้แต่เสียงหัวใจก็เต้นประสานเป็นจังหวะเดียว
ตอนนี้่อิ๋นหมิงเจวี๋ยรู้สึกหวาดกลัวย้อนหลังอย่างที่สุด
หากเมื่อครู่เขามาช้าไปเพียงวินาทีเดียว ไม่สิ แค่เสี้ยววินาทีเดียวเท่านั้น