บทที่ 261 ข้ายอมจำนนแล้ว อยากโดนยิงเป้าจะตายชัก!

บทที่ 261 ข้ายอมจำนนแล้ว อยากโดนยิงเป้าจะตายชัก!

ปัง ปัง ปัง ปัง!

เปลวไฟพุ่งออกจากปืนกลหกลำกล้องรุนแรง กระสุนสาดเข้าใส่โรงงานราวกับพายุฝน

ประตูโรงงานพรุนเป็นรังผึ้งในชั่วพริบตา กระสุนทะลุผ่านประตูพุ่งเข้าหาพวกอาชญากรที่กำลังจ้องจะสังหารตัวประกัน

วินาทีสุดท้ายก่อนตาย สิ่งที่ได้ยินคือเสียงกะโหลกตัวเองระเบิด

“ตูม ตูม ตูม!”

กระสุนหนาแน่นอัดเข้าที่หัวนัดแล้วนัดเล่า ราวกับแตงโมนับสิบลูกระเบิดพร้อมกัน ภาพตรงหน้าสยดสยองเกินบรรยาย

ตัวประกันทุกคนกอดกันแน่นด้วยความหวาดกลัว ภาพสยองขวัญแบบนี้ต่อให้ดูหนังผีก็เทียบไม่ติด